Hij werkte als elektrotechnicus bij het Gemeentelijk Gas- en Elektriciteitsbedrijf (GG&EB), dat toen vlakbij die brug gevestigd was. Hij maakte in die tijd o.a. ook deel uit van de storingendienst. Ten tijde van het voorval had Piet een jong gezin.
Het moet in 1944 zijn geweest dat mijn vader ontdekte dat er explosieven waren aangebracht, bedoeld om de brug te kunnen opblazen. Hij zag de slagkoorden en begon deze één voor één los te maken en de uiteinden te isoleren. Het resultaat moest zo onopvallend mogelijk zijn. Hij heeft er meerdere keren over moeten doen om dit levensgevaarlijke karwei te klaren.
Bij het losmaken van de bedrading mocht hij natuurlijk geen fouten maken! Een andere bedreiging vormden de Duitse soldaten die geregeld in de buurt waren. Twee risico’s die mijn vader het leven hadden kunnen kosten.
Toen hij klaar was zou elke poging mislukken om de brug snel in de lucht te laten vliegen. Dit werd wel meer door de Duitsers voorzien om een voorsprong bij de aftocht te krijgen. Was de brug wel de lucht in gevlogen dan was de schade enorm geweest, nog afgezien van het verlies van mensenlevens en een aantal gewonden.
Pas na de oorlog is het verhaal aan ons verteld; het is altijd binnen onze familie gebleven.
Maar deze daad verdient wel een plaats in de in de oorlogsgeschiedenis over de Tweede Wereldoorlog.
65 Jaar Bevrijding
Lettergrootte:
Piet Evenblij’s heldendaad
1944, Voorburg
In de oorlog heeft mijn vader Piet Evenblij (Den Haag 1901- Voorburg 1971) het eventueel opblazen door de Duitsers van de verkeersbrug in Voorburg over de Vliet, A12 richting Utrecht, verijdeld!