 |
| Dreamworld, foto: Eefje van der Weijden |
Er resten een paar spookhuizen (Dante’s Inferno), een reuzenrad, een ronddraaiend uitzichtpunt en de Cyclone. De Cyclone is een achtbaan met de hoogste vrije val ter wereld. Wat mij betreft is het ook meteen de engste achtbaan ter wereld: van hout en aan alle kanten zo gammel als een bouwwerk van lucifers. Ik heb de euvele moed gehad een ritje te maken. Dit. Nooit. Meer.
Coney Island is een continue kermis, waar een bizarre sfeer heerst van clowneske vrolijkheid met een naargeestige ondertoon. De ooit kleurrijke attracties zijn flets geworden, de verf bladdert er vanaf. Vanuit een met teddyberen volgestouwde vrachtwagen roept een man met chagrijnig gezicht: 'Altijd prijs, altijd prijs!' Maar tegen wie heeft hij het? Op een paar verloren schoolkinderen na, loopt er vrijwel niemand. En niemand wil zijn prijzen winnen.
Dan is er nog Nathan’s, home of the international hot dog eating contest. De Poolse immigrant Nathan Handwerker begon in 1916 een kleine hotdogtent op Coney Island samen met zijn vrouw Ida. Inmiddels is Nathan’s een begrip in Amerika. Vele beroemdheden hebben er een hotdog gegeten, van Al Capone en president Roosevelt tot Cary Grant. Hoewel Nathan’s een bezoek aan Coney Island de moeite waard maakt, is ook hier sprake van vergane glorie. En eigenlijk is dat meteen de charme van een plek als Coney Island, 'where everyone has sand in his shoes'.
