Ken komt uit Bollington, een plaatsje niet ver van Manchester. Ken was in 1940 achttien jaar oud en meldde zich vrijwillig voor het leger. Na maanden training kwam hij uiteindelijk bij dee Royal Engineers: de 69e Field Company, die belast was met het leggen en ruimen van mijnen en het bouwen van bruggen.
Eind mei 1944 gingen ze aan boord van de 8000 ton wegende Empire Arquebus. De jongens brachten de tijd door met praten en kaarten. De reddingsboten werden vervangen door 24 aanvalsboten, in elk van die boten was plaats voor 37 manschappen.
In de nacht van vijf op zes juni voer de Arquebus vanuit Southampton. Er heerste aan boord een gespannen sfeer. Zeven mijl uit de kust stopte het schip, via touwnetten verlieten de mannen het schip en stapten over op kleinere vaartuigen, de zogenaamde LTC’s (tank landing craft), waar plaats was voor 350 man.
Tijdens het overstappen zei George, een dorpsgenoot van Ken, dat hij bloemen op zijn graf zal leggen als Ken zou sneuvelen. Iedereen hield er rekening mee dat dit hun laatste reis kon zijn. Drie mijl voor de kust stapte iedereen over op nog kleinere voertuigen. De zee was nog steeds ruw, de emmers met thee en rum die aan boor stonden, kiepten om en de inhoud stroomde over de bodem van het vaartuig. De meesten waren zeeziek.
Ken en zijn mannen hadden geluk: ze werden niet getroffen en landden vlakbij het strand. In looppas ging het voorwaarts, een volledige bepakking meetorsend. Ken moest ook nog een mijndetector meesjouwen. Lopend en vallend bereikten ze de duinen van Gold Beach. Ze renden voor hun leven, want het strand bood weinig dekking.
Ken heeft de maanden daarop gevochten in Normandië en België. Vanaf 17 september volgde de opmars naar Nederland door Valkenswaard, Eindhoven en Son. Bij Grave hebben de mannen in Duitse barakken geslapen. Een tijdje was Ken gelegerd in Son, waar hij zijn toekomstige vrouw Riek ontmoette
In het voorjaar van 1945 heeft Ken geholpen tanks en troepen de Maas over te steken op ferryboten en pontons. Na de capitulatie van de Duitsers zat voor Ken de oorlog in Europa er op, hij werd later echter nog ingezet in het Midden-Oosten.
In 1966 kwam Ken voor het eerst terug naar Nederland om enkele vrienden die hij in 1944 had ontmoet op te zoeken in Beek en Donk. Daar vond hij ook de jongedame terug die hij toentertijd ontmoet had. In 1968 zijn zij getrouwd.
Toen hij een paar jaar geleden weer eens in zijn geboortedrop terug was, hoorde Ken dat zijn vriend, waarmee hij in Normandië was geland, intussen was overleden. Hij dacht aan wat George hem toen beloofd had en is naar zijn graf gegaan om bloemen te leggen.