Ik denk dat het ontroerend was; twee van die kleine meisjes met bloemen voor de bevrijders. Het lukte maar niet om ieder uit de droom te helpen: We hadden de bloemen geplukt voor het Mariabeeld in de kerk, het was meimaand!
De verdere dag leefde ik in een bijzondere toestand. Eindelijk vrede na een helse tijd. 's Avonds gingen we met het hele gezin de stad in om bevrijdingsfeest te vieren: Wat een teleurstelling! Boven op een kar was een kappersstoel gezet met daarop een vrouw met bloed besmeurd. Joelende mannen en vrouwen daarom heen. De vrouw werd hardhandig kaal geknipt en gilde het uit.
Voor mij was op dat moment de vrede afgelopen, het feest afgelopen. Ik heb nooit bevrijdingsdag kunnen vieren. Altijd heb ik dat beeld gezien van mensen die op een beestachtige wijze bevrijding vierde.
