Heerlen werd ingericht als rest centre. De soldaten die voor een periode van het front werden teruggetrokken konden hier tot rust komen. In gevorderde scholen werden de soldaten gehuisvest. Voor de officieren werd een gebouw als eet- en conversatiezaal (een ‘mess’) ingericht. Vader, die een bakkerij had in Heerlen, werd gevraagd om bepaalde koeken en met Kerstmis kalkoenen voor hen te bakken. De kalkoenen werden in grote braadpannen gebracht om in de oven geschoven te worden. Van het overtollige vet konden de medewerkers – die in tijden niet zoveel eten in overvloed hadden gezien – blikken vullen. Dit natuurlijk in overleg met de legerleiding.
In de winter van 1944/1945 vond in België een veldslag plaats, die de geschiedenis inging als het ‘Ardennenoffensief’. Het was een erg strenge winter met veel sneeuw in het bergachtige gebied. Daarom droegen de Duitse soldaten witte uniformen en waren de voertuigen wit geschilderd. Zij hadden in Rusland ervaring opgedaan met deze weersomstandigheden. De Amerikaanse manschappen waren duidelijk minder goed gekleed, maar op een gegeven moment gingen zij capes over hun veldtenue dragen.
Het was een hevige strijd, waarbij veel doden vielen aan beide kanten. De Amerikaanse doden werden in papieren zakken op vrachtwagens naar Margraten gebracht en begraven. Tijdens een bezoek aan mijn tante, die met man en kinderen in dat dorp woonden, nam vader zijn kinderen mee naar die plek. Het beeld van het uitladen van die zakken, die in de legervoertuigen hingen, maakte een onuitwisbare indruk. Naderhand werd de keurig verzorgde dodenakker tot Amerikaans grondgebied verklaard.
De vermoeide soldaten werden van tijd tot tijd teruggetrokken naar Heerlen en vervangen door goed uitgeruste manschappen. Naast uitrusten konden zij ook ontspannen. Voor hen waren er bioscopen en gelegenheden, waar ze met de plaatselijke meisjes konden dansen.
Op de meisjes van Heerlen en omstreken werd daarvoor een beroep gedaan. Zelfs de pastoor riep de meisjes vanaf de kansel op om de bevrijders een prettige tijd te bezorgen.
Daarbij kwam nog, dat de soldaten veel spullen meebrachten, die ze uit het overwonnen Duitsland meegenomen hadden en in Nederland aan de meisjes cadeau gaven of anderszins aan de man brachten. De Nederlandse vrouwen waren de koning te rijk, wanneer ze een paar kousen konden bemachtigen. Veel Amerikaanse soldaten hadden contacten met Nederlandse gezinnen, waar ze wat gezelligheid vonden en waar ze hun persoonlijke spullen konden wassen of konden laten doen.
Heerlen speelde als rest centre een belangrijke rol in de winter van 1944-1945. De pastoor had van tevoren niet kunnen weten wat zijn preken zouden aanrichten. Na een jaar waren, ondanks de condooms die de soldaten bij zich hadden, al heel wat kindjes het resultaat van de al dan niet vluchtige relaties.
