De stad is bevrijd. De Duitsers zijn weg. Op straat hoor je hardop Engelse liedjes zingen die ik allemaal ken. Er rijden jeeps met vrolijke soldaten in groene uniformen. Ze zwaaien en stoppen om vrouwen chocola en zijden kousen te geven. Ik krijg pepermuntjes met een gat er in. Als je daar het puntje van je tong in steekt kun je er lekker op zuigen.
Terug naar de foto. De Engelse soldaat is waarschijnlijk John - mijn boyfriend en grote liefde. Dat zie je omdat ik hand-in-hand met hem sta. John staat hier op wacht voor het huis van mijn tante waar een groep Tommies is ingekwartierd. Wij mogen elk weekend bij tante logeren en krijgen dan corned beef te eten.
Een van de eerste keren dat ik John zag trok hij mij op schoot, sloeg zijn armen om mij heen, legde zijn wang tegen de mijne en begon zacht te neurieën. De andere Engelsen in het vertrek dat altijd naar rook en drank stonk begonnen mee te zingen: 'It's a long way to Tipperary, it's a long way to go' Van de laatste regel maakten ze lachend: 'You are the sweetest girl I know; 'met nadruk op You, terwijl ze naar mij wezen.
Na een van zijn vluchten gaf John mij een teddybeer waar ik zielsgelukkig mee was. Het was niet eens een nieuwe maar ik had in geen maanden cadeautjes gekregen, zelfs niet van opa. Ik moest ervan huilen en begroef mijn gezicht in zijn kraag, ik wilde niet dat iemand het zag. Veel later heb ik beseft dat die beer zijn eigen mascotte was.
Vaag zie je ook nog op dit kiekje hoe vanachter de ruit Mary, het meisje dat kookte, naar ons staat te kijken. Ik vond haar lief, totdat ze mij vertelde dat John niet meer terug kon komen omdat hij boven het kanaal was neergeschoten. Was ik geschokt omdat ik het eerst niet kon bevatten, de klap kwam pas echt hard aan toen Mary snikte dat hij haar boyfriend was geweest. Het schijnt dat iemand mij in bedwang heeft moeten houden omdat ik haar dreigde aan te vallen. Ik wist zo vreselijk zeker dat hij de mijne was geweest.
De teddybeer heb ik nog enige maanden geheel stukgejankt en geknuffeld. Op een kwade dag bleek hij weggegooid en door een andere, die me niets deed, vervangen. Ondertussen was mijn vader teruggekomen maar ik wilde geen vader meer en zeker niet deze die de zachtheid van mijn boyfriend miste.
