5e bevrijdingsdag, 10 Mei 1945
gedenk 10 Mei 1940 en de tussenliggende jaren!
Lieve kinderen,
Het was een trots gezicht gisteren de duitsers kampwaarts te zien marcheren, terwijl de engelse auto’s langs hen snorden. Vergeet toch de tussenliggende jaren met alle ellende niet. Nu hoor ik al van mensen die medelijden hebben met de duitsers. Niet hier in het ziekenhuis, de stemming is hier uitermate goed. Alleen het hoofd wat op hol. Ik lig op mijn heerlijke balcon, uitzicht op de weg, en ik beleef de gehele intocht mee. Enthousiaste verhalen hoor ik van de zusters over feesten in de stad. Zelfs Tottie (Bon’s schoonzuster) werd thuisgebracht door een Canadees.
En dan morgen de eerste pakketten! Wat heerlijk te denken, dat je niets behoeft te bewaren voor nog meer en grotere nooddoestanden. We zullen het eerst alles overvloed vinden, het zal echter goed wennen. Aan lectuur het ik wel gebrek. Zouden er ook Engelse boeken komen. Zou je dan een stuk of zes voor mij willen kopen tot een bedrag van 15 à 20 gulden. Real hits, please, bestsellers.
Hoe verlang ik er naar jullie te zien en te spreken. Maar ben al blij als deze brief jullie bereikt. Wanneer komt de verse haring en de aardbeien? Je weet niet hoe rustig het hier is. Gisteren heb ik voor het eerst de pijn overwonnen. De dokter zegt dat als ik weer 60 KG. weeg, dat ik dan beter zal zijn, dus met moed 17 KG. opeten in de komende weken.
Wat een weer, net als 5 jaar geleden. Er is in Amersfoort heibel geweest tussen de binnenlandse strijdkrachten en de duitsers […] Nieuws heb ik niet. Parool en Trouw komen nu uit als plaatselijke bladen. Wat een ellendige 2 jaar en 4 maanden zijn het geweest. Vooral deze winter! En hoe vreemd dat we alle vier de bevrijding alleen hebben meegemaakt. Zonder familie aanspraak!
Wat lijken nu al, die angsten en zorgen ver weg. Zie je nu dat je het toch gauw vergeten zult. Behalve enkele essentiële dingen, die je je zelf steeds voor moet houden. Ze zullen toch eerst moeten vastknopen aan het oude, om het nieuwe te kunnen brengen. Heb vooral geduld, gods molens malen langzaam, maar in Nederland malen ze secuur en veilig.
Wat moet je nu degenen die gefusilleerd zijn erg missen. Moeilijk om de hoerastemming die je in de bezettingsjaren daaromtrent had vol te houden. Wees flink en incasseer met sportiviteit de desillusies, die niet zullen uitblijven en ga je vooral toeleggen op je eigen werk. Een gekke hak op de tak brief. Ik heb zoveel te zeggen, nu ik denk dat ik je in lang toch niet kan zien, schrijf ik maar deze lange brief.
Zoenen aan (baby) Mauke, liefs voor Kika met een stevige omhelzing voor jullie beiden,
je liefste M.
