Een klein groepje van zes gezinnen woonde bij de openbare school in een klein 'centrumpje' bij elkaar; allemaal oranjegezind. In Kotten heette het daarom ‘de Oranjebulten’. Mijn moeder had een klein textielwinkeltje. Tussen deze huizen was ons speelterrein, mijn buurjongen en een buurmeisje en ikzelf. Gedurende de laatste jaren van de oorlog waren in de school Duitse soldaten ingekwartierd, die dus ook overal rondliepen.
De bevrijding werd verwelkomd met vreugde en veel gepraat er over! De vlag van onze 'Oranjebulten' was bij een van onze families al die vijf jaren goed verstopt geweest en werd tevoorschijn gehaald en temidden van ons allen gehesen. Wat waren wij blij!
Maar hoe was het met kennissen en familie aan de andere kant van de grens? 's Avonds, 31 maart, zijn we naar de grensovergang gelopen. Er was een grote bokkenwagen tevoorschijn gehaald, waar mijn twee buurkinderen en ik in konden zitten. Bij de VIVO-winkel (kruidenier) hadden ze nog een paar lampions van voor de oorlog. Wij waren opgetogen! Ik meen mij te herinneren dat er ook nog een paar carbidlampen meegingen. Zo gingen wij in optocht en zingend naar de grensovergang bij Oeding, zo'n anderhalve kilometer lopen. Wij vonden het heel erg spannend. De hele oorlogstijd hadden wij daar niet mogen komen en nu, in het donker, dat was me wat!
Bij de grens stonden enkele Duitsers met elkaar te praten. Voor zover ik mij herinner was er geen enkele vijandigheid te merken tussen de bewoners aan beide kanten. Wel een wederzijds begroeten. Het was maar een kort durende ontmoeting. Ik voelde me echter wel de overwinnaar weet ik nog.
Toen wij terug waren hing de vlag er nog, geweldig. We lieten de vlag dag en nacht wapperen, zo blij waren we. Maar een paar dagen later kwamen de eerste tewerkgestelde Hollanders uit Duitsland terug. Uitgeput als zij waren, zagen zij bij ons eindelijk weer de Hollandse driekleur. Dus na een paar dagen was de vlag 's nachts meegenomen. Het heeft een tijd geduurd voor we weer een nieuwe vlag hadden. Die was wel kleiner en niet zo mooi als de eerste.
Het bevrijdingsfeest met de gehele buurtschap Kotten is pas 31 augustus, op de verjaardag van koningin Wilhelmina, gevierd; met oud Hollandse spelletjes voor de kinderen van de school, zoals zaklopen en estafette met een ei op een lepel.
Nog steeds wordt in Winterswijk het ‘Koninginnenfeest’ op 31 augustus gevierd. Ik weet nog dat mijn moeder een oranje jurkje met pofmouwtjes en smockwerk voor mij gemaakt had. Nu vraag ik mij af waar zij de stof vandaan had. Mijn zus die geboren is in 1930, weet nog dat er natuurlijk niets was om te trakteren en ook geen bier en limonade. Toen is aan alle bewoners gevraagd om alle weckflessen met vruchten uit de kelders te halen, waarna alles in een grote teil werd gegoten. Alles door elkaar werd dit een lekkere bowl om in glaasjes te verdelen. Dat was 31 augustus 1945!
