Annie en Eric woonden op de Van Alkemadelaan 358, de toenmalige vesting Clingendaal in Den Haag. Eric was er hoofdingenieur bij het Gemeentelijk Gasbedrijf en had dus toestemming daar te wonen.
Hier volgt een selectie uit de brief van Annie naar haar ouders.
Den Haag, 29 April ’45
Nu zal ik eerst even in ’t kort onze toestand hier beschrijven. Wij zijn allen goed gezond, wat een voornaam iets is. Wij zijn nog in ons eigen huis, hebben alleen boven twee kapotte ruiten, veroorzaakt door V2’s, die dicht bij ons neerkwamen. Wij zitten sedert 12 Oct. ’44 zonder gas en sinds begin maart zonder stroom. Maar in de stad was de stroom in november al uitgeschakeld. Alleen hier in de vesting duurde het wat langer.
Wat onze voedselpositie betreft, wij krijgen al weken lang maar 400 gr. brood per persoon per week plus een kilo aardappelen. Verder niets. Vlees is er niet, kaas eens in de drie weken. Sedert veertien dagen kunnen we nu hier vrij groenten krijgen, maar peperdure. We hebben vanaf augustus tot 27 maart veel angst uitgestaan door de V2’s, die hier rondom ons afgeschoten werden.
Voordat ik naar bed ga (mijn kaarsje is bijna op) wil ik nog even de vreugdevolle dag van gisteren beschrijven. Gisteren kwamen hier namelijk hele zwermen grote Engelse bommenwerpers, die hele ladingen voedsel voor ons uitgooiden. Het was een machtig gezicht. Zij kwamen heel laag over en wierpen de pakketten op Ypenburg en Duindigt, vlak bij ons, uit.
6 mei
De Duitsers hebben de macht in handen gegeven van onze regering en sedert vanmiddag twaalf uur is de Monchy weer onze burgemeester. Gisteren al was alles in feesttooi en wapperden de vlaggen. Ook hier in de vesting, maar daar werd gauw een eind aan gemaakt, want er zijn hier bijna alle vlaggen door de Duitsers in beslag genomen en verbrand. Wij konden hem gelukkig nog binnenhalen.
10 mei
Wij zijn dus ook eindelijk bevrijd, maar door de opwinding en drukte hier kon ik niet eerder schrijven. Op zaterdag 5 Mei, ’s morgens acht uur, waren wij officieel vrij, maar op 8 Mei vonden wij het pas echt; toen kwamen (niet de Canadezen) maar de Hollanders van de Irene-Brigade hier binnen. Zij stopten fijn voor onze deur. Ons kleine clubje juichte ze toe en wij hebben met verschillende lui kunnen praten.
De kinderen gaan iedere maaltijd naar de soldaten en ze krijgen altijd wat. Vandaag was het heerlijke pap met pruimen en een homp kaas. Henk kreeg twee dikke boterhammen met boter en kaas erop. Om te watertanden! Waar is de tijd, dat we dat heel gewoon vonden?
Lieve Pa en Moe, nogmaals hartelijk gelukgewenst met ons aller welzijn!
Tot gauw hopen we. Een massa zoentjes van de kinderen en heel veel liefs van ons beiden, met een dikke zoen van
Uw Annie
